5 tips voor foto-essays

Anonim

Vandaag kijkt Christina Nichole Dickson naar het onderwerp van Foto-essays. Christina is fotojournalist voor Revolutionary Media. Ze is ook docent bij het Institute in Photographic Studies. Haar werk is te vinden bij Christina Nichole Photography.

In de afgelopen twintig jaar zijn video en film de overheersende vormen van moderne vertelkunst geworden. Maar vóór video was er fotografie. En de afgelopen honderd jaar gingen fotografie en verhalen hand in hand.

Meer dan ooit moet de kracht van het vertellen van verhalen worden benut. Maar om een ​​verhaal met foto's te vertellen, is meer nodig dan alleen een bekwame fotograaf. Een indrukwekkend fotoverhaal kan alleen worden ontwikkeld door bekwame fotografen die de emoties en concepten achter een altijd geweldig verhaal begrijpen.

De vorm van zo'n verhaal wordt het foto-essay genoemd.

Wat is een foto-essay?

Een foto-essay is heel eenvoudig een verzameling afbeeldingen die in een specifieke volgorde worden geplaatst om de voortgang van gebeurtenissen, emoties en concepten te vertellen. Gebruikt door fotojournalisten van wereldklasse zoals Lauren Greenfield en James Nachtwey, en Joachim Ladefoged om er maar een paar te noemen, gebruikt het foto-essay dezelfde verteltechnieken als een normaal essay, vertaald in visuele beelden.

5 tips voor foto-essays

Een foto-essay is echter niet alleen voor fotojournalisten. Ieder mens wordt aangetrokken door verhalen. Of je nu een amateur of een professional bent, het foto-essay is een briljante manier om je foto's tot leven te brengen en je familie, vrienden en collega's te raken.

1. Zoek een onderwerp: Foto-essays zijn het meest dynamisch als je als fotograaf om het onderwerp geeft. Of je er nu voor kiest om de eerste maand van een pasgeboren baby in het gezin, het proces van een dramaproductie op school of zelfs een verjaardagsfeestje te documenteren, maak van je onderwerp iets waarin je interesse hebt.

2. Doe je onderzoekh: Als u de eerste maand van een pasgeboren baby documenteert, breng dan tijd door met het gezin. Ontdek wie de ouders zijn, uit welke cultuur ze komen, of ze nu hoger of lager zijn. Als je het proces van de dramaproductie van een school bespreekt, praat dan met de docenten, acteurs en toneelmeesters; het algemeen belang van de studentenorganisatie onderzoeken; ontdek hoe ze de productie financieren en de kosten laag houden. Als je een verjaardagsfeestje fotografeert, bekijk dan het thema, de decoraties die ze willen gebruiken, wat de jarige hoopt te krijgen voor zijn of haar cadeaus. Al deze factoren zullen u helpen bij het plannen van het soort opnamen dat u voor uw verhaal maakt.

3. Zoek het 'echte verhaal': Na je onderzoek kun je bepalen vanuit welke invalshoek je je verhaal wilt nemen. Is de pasgeborene de eerste zoon van een welvarende familie op wie de familie-erfenis zal worden voortgezet? Of heeft de baby een zeldzame hartaandoening? Is de dramaproductie een poging om het studentenlichaam bij elkaar te brengen? Of is het met een kindsterretje? Is het verjaardagsfeestje voor een adolescent die 13 wordt, of de laatste verjaardag van een stervende kankerpatiënt? Hoewel elk verhaalidee hetzelfde is, creëren de belangrijkste factoren van elk verhaal een ongelooflijk uniek verhaal.

4. Elk dynamisch verhaal is gebaseerd op een reeks kernwaarden en emoties die het hart van het publiek raken. Woede. Vreugde. Angst. Pijn doen. Opwinding. De beste manier om je foto-essay met het publiek te verbinden, is door de emoties in het verhaal naar boven te halen en ze in je foto's te gebruiken. Dit betekent niet dat u de emoties van uw publiek manipuleert. Je gebruikt emotie alleen als verbindingspunt.

5. plan je foto's: Of je nu besluit om te gaan zitten en elk shot van het verhaal uitgebreid te visualiseren, of gewoon in gedachten door de zaal loopt, je zult willen nadenken over het soort shots dat het beste werkt om je verhaal te vertellen. Ik raad beginners aan om eerst te beginnen met het maken van een "shotlist" voor het verhaal. Elk shot werkt als een zin in een verhaal van één alinea. Meestal kunt u beginnen met 10 opnamen. Elke opname moet een ander concept of een andere emotie benadrukken die samen met de andere afbeeldingen kan worden geweven voor de definitieve versie van het verhaal.

Onthoud dat het vertellen van verhalen oefening vergt. Je hoeft geen geweldige schrijver te zijn om een ​​krachtig foto-essay te maken. Het enige dat je nodig hebt, is een beetje fotografische techniek, wat creativiteit en veel hart. En als je eenmaal begint met het maken van foto's in verhalen, zullen je foto's nooit meer hetzelfde zijn.

In deel II van deze serie over foto-essays zal ik een praktisch voorbeeld geven van hoe ik deze technieken toepas in een eigen foto-essay.